«Περίεργη, η περιπλάνηση στην ομίχλη! Μοναχικοί οι θάμνοι και οι πέτρες, κανένα δέντρο δεν βλέπει το διπλανό του καθένας είναι μόνος. Γεμάτος από φίλούς ήταν ο κόσμος όταν η ζωή μου ήταν λαμπερή, τώρα που η ομίχλη πέφτει κανείς πιά δεν με βλέπει.