Verse sneeuw is ook een soort van gravel

Blij dat ik glij

Van de nul af

Naar het Verkansie huisje

Oliebollen bambino

Omdat ik de hele nacht heb doorgereden en geen eten heb besluit ik het ontbijt van het hotel mee te pakken. Het is een vreemd hotel, doet zich pretentieus voor maar is meer een jeugdherberg. Ook zaten erg geen stopcontacten in de kamer. Anyhow, ze hebben een prima ontbijt en ik zie dat ik inmiddels in de buurt van een grote groep deelnemers ben gekomen. Ik heb vooralsnog mijn eigen plan getrokken, maar de laatste dagen zijn aangebroken en ik wil proberen nog wat plaatsen op te schuiven in het klassement. Na een snel ontbijt ga ik onderweg. 

Doordat ik wat later ben opgestaan is het al snel heet. In het laatste dorpje in Servië doe ik inkopen, en aangezien ik nog veel Dinars heb besluit ik hiervan ook een paar nep crocs te kopen voor parcours 4, wat een onverhard stuk is en ik verwacht veel te moeten lopen. Na de inkopen is het door naar de grens. Hier zie ik een aantal andere deelnemers pauzeren, dus ik haal ze in. De grensovergang is verschrikkelijk, de douane is aardig maar om het land in te kunnen moet iedereen zo’n 5 km over de snelweg rijden. E-wegen mogen niet van de organisatie, maar dit is een van de uitzonderingen omdat je anders het land niet in komt. Het laat meteen het beste van Roemenië zien: denderende trucks, getrippel langs de snelweg en een enorme stank. 

In Drobeta-Turnu Severin kan ik van de snelweg af en ik besluit meteen te pinnen. Helaas is de enige pinautomaat die ik vind buiten gebruik. Ik besluit bij het eerste tankstation te proberen of je met kaart kan betalen en als dat zo is verwacht ik weinig problemen zonder cash. Dit blijkt het geval en ik neem even pauze bij het tankstation. Ondertussen komt er een Franse jongen gestresst binnen. Hij rijdt als duo en als ik vraag waar zijn wederhelft is roept hij iets van “I don’t know where that fucker is”. Die hebben het dus gezellig. 

Na het tankstation blijf ik alert voor een betaalautomaat, maar ik vind niets. In de grotere plaats Târgu Jiu ook niet, hier moet ik namelijk omheen om de “verboden” E-weg te ontwijken. Na dit plaatsje ga ik van de grotere wegen af, wat rust geeft, niet continu opgejaagd door honden en verkeer. Wel merk ik dat zonder cash dingen kopen moeilijk gaat worden, dus ik besluit een hotel te boeken nabij de cp4 en hoop daar dan te ontbijten zodat ik voldoende slaap én eten heb voor parcours 4. Er is echter niet meer veel beschikbaar dus neem ik genoegen met eentje die wat verderop ligt. 

Ondertussen kom ik Max wederom tegen en samen beginnen we aan de slotklim van de dag: Transalpina vanaf de zuidkant. In de schemering nog even naar 2000 meter hoogte. We rijden ongeveer hetzelfde tempo, dus blijven bij elkaar de hele klim zien. Stuivertje wisselen. Een paar keer word ik opgejaagd door honden. Dit keer geen wilde, maar herdershonden die vinden dat ik te dicht op de kudde kom. Niet fijn, maar deze beesten zijn beter te begrijpen dan de wilde honden die me eerder bejaagden op het vlakke. Van de kudde af fietsen en ze worden rustig. Daarbij is er altijd een herder in de buurt die ze rustig houden kan. Hoe dan ook geen pretje bergop. 

Langzaam maar zeker bereiken we de top, volgens mij prachtig, maar wel donker. Op de top trek ik een jasje aan. Max komt me voorbij en zegt see you at CP4. Ik denk alleen aan mijn hotel en rijd daar zo snel mogelijk naar toe. Ik rijd CP4 voorbij, denk haal de stempel morgen wel, ik wil slapen. Het hotel blijkt alleen verder weg dan gedacht en wanneer ik er echt klaar mee ben en de booking nog eens bekijk blijkt dat deze maar tot 10u receptie heeft. Voor niets doorgefietst en er zit niets anders op dan omdraaien en slapen bij de CP4. Dit geintje kost me twee uur en resulteert in een heel slechte nachtrust. 

Er zijn geen kamers meer beschikbaar, maar ik mag op de poef in de lobby liggen. Ondertussen word ik wakker gehouden door twee dronken Roemenen die de bar dame proberen te versieren.  

@GeoTdF over dit deel van de route:

Gisterenavond en vanmorgen stak voor het eerst de Carpathen over, in west-Roemenië. En dat deed ik langs een kloof die de Donau heeft uitgesleten: een uniek ding! Rivieren ontspringen doorgaans in gebergten en stromen er vanaf, in plaats van er dwars doorheen. Dat moet betekenen dat de Donau ouder is dan de Carpathen en insleet tijdens de opheffing.


Top Sports

Jair Hoogland

TCRNo8 Day 10

21 Photos

9 Comments

Segments

Sign up to view more activities from Jair Hoogland

Verse sneeuw is ook een soort van gravel

Blij dat ik glij

Van de nul af

Naar het Verkansie huisje

Oliebollen bambino

Want to see more?

The #1 app for runners and cyclists

Sign Up for Free. Track your progress and reach goals. Join 100 million active people on Strava.

See More from Jair